Waarom dit ertoe doet. Slechts ~20% van de organisaties gebruikt specifieke planningssoftware; de rest werkt met statische spreadsheets. Die kunnen niet waarschuwen bij een overschreden JUS-plusurengrens, een arbo-limiet of een wegvallende BHV-bezetting. Precies daar begint de piramide: zonder een kloppende basis blijft sturen onmogelijk.
De top knelpunten in personeelsplanning
- Gebrek aan strategische personeelsplanning. Minder dan de helft van de organisaties vindt het eigen SPP op orde. Roostering is daardoor reactief in plaats van vooruitkijkend.
- Dominantie van deeltijdcontracten. 90% werkt parttime, gemiddeld 0,61 fte. Eén voltijdspositie vereist het afstemmen van drie tot vier mensen.
- Vergrijzing en pensioenuitstroom. 38% is 55-plus. De uitstroom is voorspelbaar, maar wordt zelden in langetermijnroosters opgevangen.
- De wurggreep van de jaarurensystematiek (JUS). Een norm van 1649 netto uren, plusuren gemaximeerd op 10%, en geen harde uitbetalingsplicht, een bron van constante frictie.
- Urencorrecties bij verzuim en contractwijzigingen. Zware pro-rata herberekeningen die zonder goede software leiden tot fouten in de verlofsaldi.
- Arbo-rouleerschema’s. Maximaal één uur staand, twee uur zittend: de werkdag moet tot op het uur worden gefragmenteerd.
- Verplichte BHV-dekking. Geen gediplomeerde BHV’er aanwezig betekent: vestiging dicht. Eén ziekmelding kan een locatie platleggen.
- Het vrijwilligers-verdringingsprincipe. 22.000 vrijwilligers, maar ze mogen wettelijk geen gaten in de professionele formatie vullen.
- Onregelmatigheidstoeslag (ORT) en weekendwerk. ORT geldt alleen voor schaal 1–10, waardoor hogere functies nauwelijks te motiveren zijn voor onregelmatige diensten.
- Technologische achterstand. Meer dan 80% investeert niet in planningssoftware. Spreadsheets verlammen het proces bij elke last-minute wijziging.
Veel van deze knelpunten, JUS, ORT, beschikbaarheid, bezetting, verzuim, zijn precies waar KEENplanning op aansluit. Bekijk hoe planning in AFAS werkt →